Hartverwarmend: knuffelen met Oma Melk

'Oma Melk' kreeg haar koosnaampje omdat ze iedere dag trouw haar koeien melkte. Ze zwoer bij deze ‘kouwe romme’ en dus geen melk ‘ut un pakske’, maar vers gegoten in oma’s eigen melkkannetje. Helaas werd op een zekere dag dit melkkannetje voor het laatst gevuld. Oma werd dood gevonden, net buiten de koeienstal.

Knuffelen

Haar plotselinge wegvallen viel rauw op het dak van haar gezin. Ook haar vele knuffels met haar kleinkinderen stopten nu opeens. Gelukkig was oma de dagen na haar overlijden nog wel thuis en dus was er nog alle ruimte om te knuffelen. Maar dan moet je dat wel durven…

Wie durft?

Haar jongste kleinkind durfde oma jammer genoeg niet meer aan te raken. Ze wilde haar nog zo graag knuffelen maar haar verstand hield haar tegen. Want oma was zo koud! Het meisje sliep er slecht van want ze wist dat haar kans na de uitvaart voorbij zou zijn. En dan? Echt nooit meer oma knuffelen? Ik wilde haar helpen zodat ze later nooit spijt zou krijgen dat ze oma niet meer had aangeraakt.

Koud, kouder, koudst

Zo gezegd, zo gedaan. We liepen samen naar de koelkast van haar oma en namen de kan melk mee naar oma's slaapkamer. Ik liet het meisje even voelen aan de ‘kouwe kan romme van Oma Melk’ en vervolgens aan de hand van oma. En die kan voelde veel kouder aan dan oma! Dus oma aanraken was ineens niet meer zo koud of eng. Wat heeft ze vanaf toen nog veel geknuffeld met haar oma.

Trots!

Toen ik bij het sluiten van de kist vroeg of er nog iets mee moest met oma, stapte het jongste kleinkind trots naar voren en zei; “Ja, een laatste knuffel”. Liefdevol pakte ze de hand van oma. “Dag lieve Oma Melk”, zei ze zacht.

Uw internetbrowser is verouderd.

Voor een goede weergave is een recente versie van uw browser vereist. U kunt uw browser vernieuwen door de nieuwste versie te downloaden en te installeren.